Άρθρο. Βγήκαν από την κρίση Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία;
Ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλος, πριν λίγες μέρες ενημέρωσε τον ελληνικό λαό ότι Πορτογαλία, Κύπρος και Ιρλανδία βγήκαν από το μνημόνιο και ξεπέρασαν την κρίση, ενώ η Ελλάδα που δεν τηρεί τις συμφωνίες και δεν παίρνει μέτρα, βυθίζεται στην κρίση.
Το παραπάνω είναι κάτι που πολλοί πολιτικοί και αναλυτές αναμασούν εδώ και καιρό, περίπου σαν αδιάσειστο στοιχείο κατά της όποιας κυβερνητικής πολιτικής. Πίσω όμως από αυτή την πίεση, κρύβεται και ένας πόθος: να περάσουν όλα τα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές για να γίνουμε κι εμείς το «καλό παράδειγμα» όπως οι χώρες αυτές και να… βγούμε από την κρίση!
Για να μη γελιόμαστε, απαιτούν ακραία αύξηση της φορολογίας μέχρι καταστροφής των μεσαίων εισοδημάτων, μείωση συντάξεων, μισθών, επιδομάτων, δαπανών για παιδεία, υγεία, πρόνοια, κ.λ.π., ώστε να μπορούμε να βγούμε στις αγορές και να… αρχίσει η ανάπτυξη!
Δυστυχώς, οι παραπάνω πολιτικές πρακτικές υποκρύπτουν στην ουσία εντελώς ιδιοτελείς στόχους μιας τάξης που ελάχιστα κτύπησε η κρίση. Μιας τάξης που όπως έδειξε το πόρισμα Γιαννίτση για τον ΟΟΣΑ, η συμβολή της στη φορολογία αυξήθηκε στα χρόνια της κρίσης μόνο κατά 9%, έναντι 337% των φτωχών και μεσαίων τάξεων και στρωμάτων που υποφέρουν από την κρίση. Η λογική τους δεν είναι και πάλι διαφορετική, αφού αυτά που προτείνουν για τα ίδια υποζύγια τα προτείνουν.
Με μια διαφορά. Τώρα, αφού εξάντλησαν τους εργαζόμενους και πέταξαν στην ανεργία 1,5εκ. σαν να είναι άχρηστο φορτίο για τη χώρα, εφορμούν να ξεκληρίσουν οικονομικά τα μεσαία στρώματα, τα μεσαία εισοδήματα, τους μικρομεσαίους που κάποτε τους έλεγαν υποκριτικά «σπονδυλική στήλη της οικονομίας» για να το πούμε αλλιώς, και να πληρώσουν αυτοί το όραμα της άρχουσας τάξης για έξοδο στις αγορές!
Ας δούμε όμως κατά πόσο ισχύει αυτό που είπε ο πρώην Διοικητής της ΤτΕ. Ξεπέρασαν την κρίση Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία;
Πως θα μπορούσαμε να το τεκμηριώσουμε;
Για να έχουμε συγκριτικά στοιχεία καταφύγαμε στη site του economist που δείχνει το παγκόσμιο και το κατά κράτος χρέος και την διαχρονική εξέλιξη του και να κάνουμε τις συγκρίσεις.
Διευκρινίζουμε ότι τα στοιχεία εκτίμησης του χρέους στον economist είναι ιδία για όλες τις χώρες και αυτό έχει ως συνέπεια το χρέος να φαίνεται για όλες τις χώρες μικρότερο από αυτό που γνωρίζουμε. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ο πλέον αξιόπιστος συγκριτικός δείκτης για να δούμε την διαχρονική εξέλιξη του δημόσιου χρέους. Επίσης μιλάμε μόνο για δημόσιο χρέος και όχι ιδιωτικό, το οποίο στην πράξη είναι το ίδιο επικίνδυνο με το δημόσιο για μια οικονομία. Και στο ιδιωτικό χρέος όμως, η Ελλάδα έχει πολλά πλεονεκτήματα έναντι των αναφερομένων χωρών.
Ας δούμε λοιπόν πόσο αυξήθηκε το δημόσιο χρέος των αναφερομένων χωρών από το 2008 μέχρι 7/4/2016 και μετά ο καθένα μπορεί να κρίνει:
·Κύπρος: αύξηση δημόσιου χρέους κατά 157,38%% και ως προς το ΑΕΠ αύξηση από το 58,3% στο 108,2%
·Πορτογαλία: αύξηση δημόσιου χρέους κατά 179% και ως προς το ΑΕΠ αύξηση από το 68,5% στο 170.8%
·Ιρλανδία: αύξηση δημόσιου χρέους κατά 390,29% και ως προς το ΑΕΠ αύξηση από το 25% στο 155,3%
Εδώ, όλες αυτές οι χώρες βυθίστηκαν μέχρι το λαιμό στην κρίση από το 2008! Τίποτα δεν καλυτέρευσε! Ξεπέρασαν και την Ελλάδα σε αρνητικούς δείκτες! Και όμως, τις έκριναν χώρες αξιόπιστες και ικανές να βγουν από τα μνημόνια και να προσφύγουν στις αγορές!
Τι έγινε στην Ελλάδα στο ίδιο διάστημα;
Στην Ελλάδα, που δεν βγαίνει με τίποτα από τα μνημόνια, το δημόσιο χρέος εμφανίζεται από τον economist μειωμένο κατά 50,32%(!) και μόνο ως προς το ΑΕΠ αυξήθηκε (από 107,7% στο 143,50%, λόγω μεγάλης μείωσης του ΑΕΠ). Σε κάθε περίπτωση όμως είναι η μόνη που έχει έναν θετικό δείκτη από την έναρξη της κρίσης. Και όμως, καταδικάζεται να υποστεί συνεχή μνημόνια.
Θα έλεγε κανείς ότι είναι ολοφάνερο πως η χώρα μας καταδικάζεται από πολιτική επιλογή και όχι από τα οικονομικά στοιχεία. Μια καταδίκη που αναβάλει συνεχώς την εσωτερική αναστροφή και ανάπτυξη, ώστε να επιβεβαιώνεται η ίδια η καταδίκη! Στο βάθος όμως κρύβεται ο στόχος της ληστείας του πλούτου της χώρας, δια μέσω της απαξίωσης επιχειρήσεων, ανθρώπινου δυναμικού, ορυκτού πλούτου, εδαφών και ακίνητης περιουσίας. Μια χώρα, τροφή για τα παγκόσμια κοράκια του τοκογλυφικού κεφαλαίου θα λέγαμε καλύτερα.
Αν τα συνδυάσουμε όλα αυτά, με τους κυνικούς διαλόγους στελεχών του ΔΝΤ για τεχνικο-εκβιαστική εξώθηση στης χώρας σε πιστωτικό γεγονός για να προσκυνήσει, τότε, δυστυχώς, πρέπει να πούμε ότι τα μνημόνια, τα crexit του Σόιμπλε, τα capital controls, οι δήθεν αντιαριστερές κραυγές κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., η καρατόμηση των Α. Σαμαρά και Γ. Παπανδρέου (αυτός, "ο δικός τους", που πολιτικά προετοίμασε, πριν γίνει πρωθυπουργός να σύρει τη Χώρα στο ΔΝΤ!) και πιο παλιά του Κώστα Καραμανλή, μόνο κάτω από το πρίσμα ιδιοτελών πολιτικών και οικονομικών σκοπών των δανειστών και του παγκοσμίου αρπακτικού κεφαλαίου, μπορεί να ερμηνευτεί. Αυτός είναι και ο λόγος που όποια κυβέρνηση και αν έρχεται, το ίδιο πρόγραμμα της επιβάλλουν.
Δυστυχώς εδώ κάποιοι, βασιλικότεροι του βασιλέως, κάθε φορά τρέχουν να υμνήσουν τις απαιτήσεις των ξένων και να απαιτήσουν την άμεση αποδοχή τους!
Το άρθρο αυτό βέβαια δεν σκοπεύει να απαλλάξει από τις ευθύνες που είχαν όλες οι κυβερνήσεις, στην αποδοχή των μνημονίων και στην επιβολή των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων. Πολύ δε περισσότερο στην απαλλαγή της σημερινής κυβέρνησης που γνώριζε πολύ καλά, από την ιστορία και τη θεωρία της, τι είχε να αντιμετωπίσει και παραπλανούσε το λαό ακλουθώντας την ίδια τακτική των δανειστών, να τον φέρει προ του γκρεμού για να αναγκαστεί αποδεχτεί οποιοδήποτε μέτρο και μνημόνιο, ακόμη και με εκλογές!
Τελικά, οι μόνοι που αντιστέκονται εδώ είναι οι εργαζόμενες τάξεις και στρώματα, ο απλός λαός δηλαδή, που πληρώνει την κρίση. Αυτούς έχουν ως στόχο πάντα οι δανειστές και απαιτούν εξευτελιστικά μέτρα σε βάρος τους και όχι κάποια «αριστερή» ή δεξιά κυβέρνηση. Ξέρουν καλά ποιος είναι ο αντίπαλό τους!
Σημείωση. Για το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος γράψαμε, στις 22/5/2015, το σχόλιο: «Το χρέος μας και, κοίτα ποιοι μιλάνε», στο οποίο η Ιρλανδία εμφανίζεται (2014) με συνολικό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στο αστρονομικό ποσοστό του 1.166% του ΑΕΠ και η Πορτογαλία με 422%! Για την Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 310%! Ομοίως τα στοιχεία εκείνα ξεμπροστιάζουν πολλές χώρες που φιγουράρουν ως δήθεν αξιόπιστες και ότι δήθεν δεν είναι τόσο χρεωμένες.
Σ.Β.
