Capital controls όπως λέμε άρση του τραπεζικού περιορισμού

Του Βαγγέλη Γιακουμή.

---

Καιρός είναι ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα και την επιβολή των capital control, να αρχίσει η συζήτηση για περεταίρω χαλάρωση του περιορισμού του τραπεζικού χρήματος έτσι ώστε να δοθεί ο κατάλληλος τόνος εμπιστοσύνης στις ελληνικές τράπεζες.

Αν δεν υπάρξει αυτό δυστυχώς δεν μπορούμε να υπολογίζουμε σε μέρες ανάπτυξης στην αγορά. Αν δεν μειωθούν οι περιορισμοί στην κίνηση του χρήματος με διαφανείς τρόπους τότε πολύ εύκολα η ανάπτυξη θα είναι μόνο στα λόγια.

Ένα χρόνο μετά τα capital control, και ο κεντρικός τραπεζίτης Γ. Στουρνάρας και η Λούκα Κατσέλη της Εθνικής τράπεζας και ο πρόεδρος της Πειραιώς Μ. Σάλλας, τονίζουν την ανάγκη να κυκλοφορήσει πιο ελεύθερα το τραπεζικό χρήμα πάντα με όρους διαφάνειας για να μην επιστρέψουμε στο κακό παρελθόν και επίσης να μπορεί μέσα από την χαλάρωση και ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας να μπορέσει να αναπνεύσει με περισσότερο οξυγόνο αλλά και τα φυσικά πρόσωπα να μπορούν να καταναλώσουν αν φυσικά έχουν ελευθερία κινήσεων.

Τα capital control  έφεραν το πλαστικό χρήμα. Αυτό είναι το μόνο θετικό. Περιορίστηκε το μαύρο Χρήμα, οι συναλλαγές γίνονται με άλλους όρους, η κίνηση κεφαλαίων και η πηγή τους εξασφαλίζει  την μη αποφορολόγηση και φοροδιαφυγή που είναι η το νούμερο ένα θέμα σε όλη την Ευρώπη.

Το πλαστικό χρήμα μπήκε για τα καλά στη ζωή μας. Μαθαίνουμε σιγά, σιγά να δουλεύουμε με αυτό, να μαθαίνουμε τη δύναμη της κάρτας σε όλες τις συναλλαγές μας.

Η κάρτα μπορεί αν δοθούν τα κατάλληλα φορολογικά  κίνητρα να χρησιμοποιηθεί ως πραγματικό εργαλείο για τον καθένα μας. Είναι η ευκαιρία να αποδείξουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη και να καταστρέψουμε και άλλη φορά το μέλλον των παιδιών μας.

Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα επ’ ουδενί να επιστρέψουμε στο κακό μας παρελθόν, μόνο μεσα από τη διάφανη προσέγγιση των οικονομικών στο σύνολο της χώρας θα καταφέρουμε να αναδείξουμε την άλλη Ελλάδα. Αυτό δεν θέλουμε;

Να μην μας κατηγορούν άλλο ούτε αυτοί που μας δανείζουν ούτε αυτοί που μας  θεωρούν λαό ενός κατώτερου θεού.