Τέθηκε υπό δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο με το οποίο θεσπίζεται ο θεσμός της Φορολογικής Δεσμευτικής Απάντησης (Φ.Δ.Α.) από τη Φορολογική Διοίκηση.
Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών ο φορολογούμενος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, θα έχει τη δυνατότητα, με την καταβολή παραβόλου, να υποβάλλει αίτηση και να λαμβάνει από την ΑΑΔΕ εκ των προτέρων ερμηνεία της ισχύουσας νομοθεσίας επί φορολογικών και τελωνειακών ζητημάτων που ανακύπτουν με βάση συγκεκριμένα και επαρκώς καθορισμένα περιστατικά, που δεν έχουν ακόμα πραγματοποιηθεί. Για την έκδοση Φ.Δ.Α. βασική προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη πραγματικού ζητήματος ερμηνείας των εφαρμοστέων διατάξεων. Η Φ.Δ.Α. θα είναι δεσμευτική για τη Φορολογική Διοίκηση και θα παραμένει σε ισχύ για όσο χρονικό διάστημα: α) δεν μεταβάλλονται τα εξετασθέντα περιστατικά ή η σχετική νομοθεσία, β) δεν υπάρχει αντίθετη ερμηνεία από ανώτατο δικαστήριο, και γ) τηρούνται οι τυχόν όροι και προϋποθέσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή. Το ύψος του απαιτούμενου παραβόλου θα κυμαίνεται από 15.000 έως 50.000 ευρώ και σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα επιστρέφεται στον αιτούντα το ποσό πέραν των 5.000 ευρώ.
Δεν επιβάλλονται μέτρα στέρησης της προσωπικής περιουσίας των εταίρων για φορολογικά χρέη της εταιρίας εφόσον κατά των χρόνο τέλεσης φορολογικών παραβάσεων δεν ασκούσαν διαχειριστικές εξουσίες.
Την κρίση του Εφετείου επιβεβαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο σε υπόθεση επιβολής διασφαλιστικών μέτρων που στρέφονταν κατά της προσωπικής περιουσίας ομόρρυθμων εταίρων, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της εταιρίας. Συγκεκριμένα, τα μέτρα αυτά είχαν επιβληθεί από την Φορολογική Αρχή αφενός σε εκείνους και αφετέρου στο ίδιο το νομικό πρόσωπο της εταιρίας, κατόπιν ελέγχου που ανέδειξε μη ορθή απόδοση ΦΠΑ προς το Δημόσιο. Μετά την ακύρωση των διοικητικών μέτρων από το Πρωτοδικείο, η Διοίκηση προσέφυγε στο ΣτΕ ασκώντας αίτηση αναίρεσης. Ωστόσο, το δικαστήριο τόνισε ότι για την επιβολή μέτρων στη προσωπική περιουσία των εταίρων δεν αρκεί η συμμετοχή τους στην εταιρία, αλλά είναι απαραίτητο να έχουν διαχειριστικές εξουσίες κατά τον χρόνο τέλεσης των φορολογικών παραβάσεων (ΣΤΕ 825/2025).
Δαπάνες αγορών ή υπηρεσιών από συναλλαγές με αλλοδαπή οντότητα που δεν φορολογείται ουσιαστικά στη χώρα σύστασής της και δραστηριοποιείται εκτός αυτής δεν εκπίπτουν εκτός αν ο φορολογούμενος αποδείξει με πληρότητα ότι οι συναλλαγές είναι πραγματικές.
Το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στην επιχείρηση και απαιτείται ιχνηλάτηση της δαπάνης σε τιμολόγια, πληρωμές, παραστατικά διακίνησης και αντιστοίχιση με τα βιβλία. Ιδίως όταν κρίσιμα αποδεικτικά είναι σε ξένη γλώσσα, η προσκόμισή τους χωρίς επίσημη μετάφραση μπορεί να τα καταστήσει μη αξιοποιήσιμα, με αποτέλεσμα να χάνεται τεκμηρίωση για μέρος ή και το σύνολο της δαπάνης. Συνεπώς, δεν αρκεί η πραγματικότητα της συναλλαγής· απαιτείται και αποδεικτική πληρότητα, σε μορφή που να μπορεί να ελεγχθεί (ΣτΕ 2003/2025).
Πηγή: grant-thornton.gr
Β