Προβλήματα με την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών και των φόρων δεν έχουμε μόνο εμείς, οι επαγγελματίες, σήμερα. Παρόμοια προβλήματα εμφανίστηκαν πολλές φορές και στο παρελθόν. Χαρακτηριστικό είναι ότι η διοίκηση του Τ.Ε.Β.Ε Πρόεδρος της οποίας ήταν ο κ. Γ. Λαμπρινάκος (ήταν και Πρόεδρος του ΕΕΑ) αποφάσισε την ταμειακή διευκόλυνση των ασφαλισμένων με την κεφαλαιοποίηση και εξόφληση σε 60 μηνιαίες δόσεις, χωρίς προσαυξήσεις και τόκους υπερημερίας, όλων των καθυστερούμενων μέχρι και τα τέλη του 1961 εισφορών προς αυτό!

 

Ομοίως από το ΕΕΑ ζητήθηκε η διευκόλυνση αποπληρωμής των φόρων χωρίς χωρίς προσαυξήσεις και τόκους υπερημερίας

 

Την εποχή εκείνη πολλά προβλήματα που ανταμώνουν σήμερα οι μικρές επιχειρήσεις, τα αντάμωναν και τότε.

 

 

Ας δούμε τα ιστορικά στοιχεία

 

 

Το Τ.Ε.Β.Ε. ήταν το 1960 ο μεγαλύτερος σε αριθμητική δύναμη εργοδοτικός οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης και δεύτερος κατά σειρά μετά το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ασφαλιστικός φορέας εργαζομένων. Συστάθηκε το 1934 με τον νόμο υπ’ αριθ. 6364/1934 «ΦΕΚ 376/1934) ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου κάτω από την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας.

 

Το 1962 λειτουργούσαν 178 ασφαλιστικά ταμεία τα οποία διατηρούσαν το καθένα δική του διοίκηση, προσωπικό και εφάρμοζαν ένα μωσαϊκό κανονισμών και παροχών. Εκείνη τη χρονιά, το Τ.Ε.Β.Ε. διατηρούσε τη δεύτερη θέση σε όγκο ασφαλισμένων μετά το Ι.Κ.Α. και συνταξιοδοτούσε περισσότερους από 37.000 απόμαχους της εργασίας, κατ' εκτίμηση του Προέδρου του Γ. Λαμπρινάκου ο οποίος ήταν και Πρόεδρος του ΕΕΑ.

 

Τον Ιούλιο του ίδιου έτους η διοίκηση του Τ.Ε.Β.Ε. προέβη στην ταμειακή διευκόλυνση των ασφαλισμένων του με την κεφαλαιοποίηση και εξόφληση σε 60 μηνιαίες δόσεις όλων των καθυστερούμενων μέχρι και τα τέλη του 1961 εισφορών προς αυτό, παρόλο που βασιζόταν τότε μόνο στις ατομικές εισφορές των ασφαλισμένων του μετά και από την απώλεια των εσόδων των προερχόμενων από τον κοινωνικό πόρο επί των εισαγωγών.

 

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, εγκρίθηκε ομοφώνως η απόφαση να διατυπωθεί προς την κυβέρνηση η ζωηρή επιθυμία της τάξης για την επίσπευση της αναπροσαρμογής των παρεχόμενων από το Τ.Ε.Β.Ε συντάξεων -οι οποίες κρίνονταν ότι βρίσκονταν σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα- καθώς επίσης και η επιθυμία της. με την ευκαιρία της συζήτησης του φορολογικού θέματος, να εγκριθεί η αύξηση σε 30.000 δρχ. κατά οικογένεια του αφορολογήτου ορίου, η κατάργηση της φορολογικής προείσπραξης και της μείωσης των φορολογικών συντελεστών καθαρού κέρδους. Στην ίδια απόφαση εκφραζόταν η ευχή της ολομέλειας της διοίκησης για την έγκριση της ελεύθερης εισαγωγής στη χώρα κεφαλαίων ξένων τραπεζιτικών οίκων από υποκαταστήματα των τελευταίων στη χώρα πρόθυμων να πιστοδοτήσουν ευρέως τις παραγωγικές τάξεις κάτω από συμφερότερους όρους, τόσο για τα χειμαζόμενα τότε επαγγέλματα όσο και για την ίδια την οικονομία της χώρας.

 

 

 

Το Φορολογικό

 

Η κεφαλαιοποίηση χωρίς προσαυξήσεις και τόκους υπερημερίας των οφειλών προς τους ασφαλιστικούς φορείς που παραχωρήθηκε προς τον εργατικό κόσμο ζητείται να επεκταθεί με νομοθετική ρύθμιση και στα χρέη προς τους Δήμους και τις Κοινότητες που προέρχονται από τέλη δημοτικών δικαιωμάτων επί των πεζοδρομίων, πλατειών, φωτισμού και καθαριότητας. Το αίτημα τίθεται τον Ιανουάριο του 1960 από τις σελίδες του Δελτίου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου προς τον Υπουργό Εσωτερικών.

 

Με σαφήνεια διατυπώνεται αυτή την εποχή από τις σελίδες του Δελτίου η αγανάκτηση των επαγγελματιών για τις υπέρ τρίτων κοινωνικές επιβαρύνσεις τους μέσω της φορολογίας οι οποίες θα έπρεπε να καταργηθούν ή να μειωθούν

 

«…διότι δεν αντέχουν πλέον οι επιχειρήσεις. αλλά ούτε είναι ηθικόν και δίκαιον να εκτρέφωνται κατά τρόπον απαράδεκτον και προκλητικόν από το υστέρημα του Ελληνικού λαού πολυτελείς Οργανισμοί και εν πολλοίς ουδεμίας σχέσιν έχοντες με τους επιβαρυνομένους πολίτας…».

 

 

Μια εκπληκτική αφήγηση. Ήταν εφοριακός!!!

 

 

Το ίδιο παράπονο εκφράζεται και ως:

 

«…πληρώνω φόρους, ενοίκια, μισθούς. ΙΚΑ. Επικουρικά Ταμεία και όλες τις τσάντες που παρελαύνουν καθημερινώς απαιτητικές και εξοργιστικές. Σ' ένα τσίρκο, διηγείται κάποιο ανέκδοτο, ένας θαυματοποιός ηρακλείων διαστάσεων και δυνάμεως. συνέλαβε ένα λεμόνι και αφού το έστιφε με τις χερούκλες του καλά, ζήτησε ποιος από τους θεατάς θα κατόρθωνε να το στίφη πιο πολύ για να βγη ζουμί. Κανείς από τους επιχειρτ- σαντας δεν επέτυχε, οπότε μέσα απ' το πλήθος των θεατών πρόβαλε ένας αδύνατος και καχεκτικός μεσόκοπος ζητώντας το άθλος. Έπιασε το λεμόνι εμπρός στον κόσμο και με μια απότομη κίνηση, προς μεγάλη κατάπληξι των θεατών, το έστιφε για να του βγάλη ζουμί άφθονο. Και όταν ερωτήθη ποιος ήτο και ποιο το επάγγελμά του. απήντησε με στόμφο ότι ήτο Εφοριακός!»

 

 

Το ΕΕΑ για τη Φοροδιαφυγή το 1960

 

Η ολομέλεια του Διοικητικού Συμβουλίου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου κατά τη συνεδρίαση της 2ας Μαρτίου 1960 συζήτησε το ψηφισθέν από την αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή νομοσχέδιο περί φοροδιαφυγής. Από τη μελέτη του. το Δ.Σ. κατέληγε στο συμπέρασμα -όπως αυτό καταγράφεται στο οικείο ψήφισμα που εξέδωσε το Επιμελητήριο και το οποίο δημοσιεύθηκε στο Δελτίο του ότι με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιχειρούνταν

 

«…η καταδυνάστευσις και πλήρης εξουβέ- νωσις των μικρομεσαίων τάξεων από την εντεινομένην και τόσο καταδικασθείσαν εις την συνείδησιν του ελληνικού λαού περίεργον μονομερή φορολογική πολιτικήν…»

 

μέσα σ' ένα καθεστώς χαριστικών πράξεων και φορολογικών απαλλαγών προς τους οικονομικώς κρατούντες και σκανδαλωδώς ευεργετηθέντες από την πολιτεία, ένα καθεστώς τραυματισμού της φορολογικής δικαιοσύνης, αυθαιρεσιών εκ μέρους οικονομικών εφόρων και φοροτεχνικών οργάνων και αστάθμητων αποφάσεων των εκδικαστικών φορολογικών Επιτροπών.

 

Το νομοσχέδιο, έκρινε το Δ.Σ. του Επιμελητηρίου, εξαντλούσε κάθε αυστηρότητα αλλά απέφευγε επιμελώς να εξετάσει κατά βάση το πολυδαιδαλώδες φορολογικό θέμα στο οποίο περιλαμβανόταν και η περίπτωση της επιβολής κυρώσεων για τις υπερβάσεις εξουσίας των φοροτεχνικών οργάνων. Δεν καθιέρωνε εξάλλου την αρχή της χωρίς καμία εξαίρεση ίσης επιβάρυνσης όλων των φορολογούμενων ώστε να εκλείψει η φοροδιαφυγή. Η διοίκηση του Επιμελητηρίου έσπευδε με το ψήφισμά της να επιστήσει την προσοχή της κυβέρνησης για τις συνέπειες του προς ψήφιση νομοσχεδίου και τη δικαιολογημένη αναστάτωση που αυτό θα προκαλούσε στον φορολογούμενο μεσοαστικό κόσμο και να ζητήσει την πλήρη αναθεώρησή του κατόπιν κοινής σύσκεψης με τους αντιπροσώπους των παραγωγικών τάξεων. Η πρόταση ακολουθείτο από συγκεκριμένες παρατηρήσεις και προτάσεις επί του νομοσχεδίου

 

 

 

Πηγή: Αρχεία ΕΕΑ, Λεύκωμα: Ιστορική διαδρομή του ΕΕΑ 1940-2000

 

 

 

ΣΒ