Με την μέθοδο της κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών από το Δημόσιο να είναι ένα σημαντικό εισπρακτικό μέσο για τον προϋπολογισμό, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι τραπεζικοί λογαριασμοί παρουσιάζονται κενοί ή ανεπαρκείς για να καλύψουν την απαίτηση. Παράλληλα, είναι πιθανό ο οφειλέτης του Δημοσίου να έχει να λαμβάνει από κάποιον τρίτο κάποιο ποσό (π.χ. ενοίκιο, προμήθεια ή άλλη πίστωση). Στην περίπτωση αυτή, για να εξασφαλίσει το Δημόσιο ότι η απαίτηση αυτή θα καταλήξει στα δικά του χέρια πραγματοποιεί κατάσχεση αλλά στα χέρια του εν λόγω Τρίτου. Το Δημόσιο επιδίδει το κατασχετήριο στον τρίτο στο οποίο περιγράφεται ο εκτελεστός τίτλος και η απαίτηση βάσει της οποίας γίνεται η κατάσχεση, το ποσό καθώς και η επιταγή να μην καταβάλλει σε εκείνον κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση (ο οφειλέτης του Δημοσίου). Το έγγραφο που προορίζεται για εκείνον κατά του οποίου γίνεται η κατάσχεση πρέπει να του επιδοθεί το αργότερο μέσα σε οκτώ μέρες αφότου γίνει η επίδοση στον τρίτο , αλλιώς η κατάσχεση είναι άκυρη (η ακυρότητα αποδεικνύεται δικαστικά μέσω ανακοπής). Κρίσιμος χρόνος για να θεωρηθεί ότι έχει επιβληθεί η κατάσχεση είναι η ημερομηνία επίδοσης της κατάσχεσης.

Όλο το κείμενο

Φοροαπόψεις από την επιστημονική ομάδα της ΑΡΤΙΟΝ με την καθοδήγηση του κυρίου Γεώργιου Δαλιάνη

Πηγή: artion.gr

ΑΣΒ