Είναι αδύνατο να προσμετρήσουμε τα εμπόδια που θέτουν στον έλεγχο τα μεγάλα συμφέροντα. Έχουν τόσο ισχυρούς μηχανισμούς και νομικές στηρίξεις που πάντα «κάτι συμβαίνει» και οι έλεγχοι «αναβάλλονται, καθυστερούν, ξεχνιούνται, εξετάζονται, διακόπτονται» ενίοτε δε καταργούνται  ή χάνονται στις διαδρομές και στις παραγραφές!

Τα όσα είδαν τα μάτια μας με τη «λίστα Λαγκάρντ» είναι αποκαλυπτικά. Οι δυνάμεις της ασυδοσίας και της φοροδιαφυγής έμπλεξαν κάθε πολιτικό και υπηρεσιακό παράγοντα με τρόπο που να αδυνατεί να κάνει το έργο του. Εκτός αυτού αποκαλύφθηκε ότι η διαφθορά έχει φτάσει σε πολύ υψηλά πολιτικά και υπηρεσιακά κλιμάκια της χώρας, τόσο ώστε να παρεμβαίνουν αδιάντροπα υπέρ της προστασίας των παραβατών.

Αφορμή για το σχόλιο έδωσε η νέα λίστα που περιμένουν οι οικονομικοί Εισαγγελείς, αυτή τη φορά από την Τράπεζα της Ελλάδος, για να προχωρήσουν τον έλεγχο στη λίστα Μπόργενς των 10.588 Ελλήνων με καταθέσεις στην ελβετική τράπεζα UBS. Ζητούν αναλυτικό κατάλογο με κάθε έμβασμα το οποίο έφυγε από την Ελλάδα με κατεύθυνση προς την ελβετική τράπεζα από το 1995 και μετά. Μόλις πριν λίγο καιρό ακούσαμε ότι ελεγκτές «μπούκαραν» στην τράπεζα και έβγαλαν «λαβράκια»! τώρα διαισθανόμαστε ότι κάποιοι έκοψαν αυτή τη φόρα και παρέπεμψαν στην ΤτΕ για να είναι ο έλεγχος «καθώς πρέπει» και με όλα τα στοιχεία.

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να φτάσει σε ακραία σύγκρουση με συμφέροντα, προκειμένου να αποσπάσει φόρους από παράνομες εξαγωγές κεφαλαίων και κερδών ή όλα τα κάνει για να πετύχει έναν «καλό συμβιβασμό» και να αποσπάσει κάποια ποσά. Οι ως τώρα κινήσεις της και οι επανειλημμένες προσκλήσεις της για «εθελοντική αποκάλυψη και φορολόγηση» φοροφυγάδων του εξωτερικού, μάλλον στο δεύτερο μας οδηγεί. Δείχνει τη φανερή αδυναμία να ελέγξει πραγματικά και σε βάθος τα μεγάλα κεφάλαια που κατέχουν ισχυρή οικονομική και πολιτική δύναμη.

Αν ωστόσο αφήσει τη δικαιοσύνη να κάνει έρευνα σε βάθος και να αποκαλύψει το μέγεθος του εγκλήματος και δεν νομοθετήσει διαφορετικά γι αυτά, θα πρέπει να είναι έτοιμη και για τις συνέπειες αυτής της σύγκρουσής. Όσο οι απειλές της κυβέρνησης μένουν σε επίπεδο λαϊκισμού ή αφορούν μόνο «κραγμένες» περιπτώσεις ως τα «μαύρα πρόβατα» όλων δεν κινδυνεύει και μάλλον ευνοείται. Όταν προχωρήσει σε βάθος, τα πράγματα αλλάζουν και ξαφνικά θα μάθουμε για… μύρια όσα φορολογικά εγκλήματα της κυβέρνησης «κατά της επιχειρηματικότητας και των επενδυτών»!

Ποιός όμως θα πληρώσει το κενό φόρων αν η κυβέρνηση κάνει πίσω; Είναι τυχαίο ότι οι δανειστές, είτε από «συγγένεια» με τα μεγάλα συμφέροντα είτε από βεβαιότητα ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να τα κτυπήσει, απαιτούν τα ποσά που κανονικά θα λαμβάναμε από τη μεγάλη φοροδιαφυγή να ληφθούν από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς και τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού!

Όσο για την διαβεβαίωση και την ελπίδα ότι «ο έλεγχος θα γίνει», αν λάβουμε υπόψη τις λεγόμενες «λίστες υπόπτων φοροφυγάδων» που μαζεύουν κάπου 60.000 άτομα και αν λάβουμε υπόψη ότι τα ελεγκτικά όργανα μπορούν – δεν μπορούν να ελέγξουν 300-500 υποθέσεις το χρόνο, μάλλον λάθος ελπίδα έχουμε. Το ίδιο ακριβώς που γίνεται και με τις 12-15 χιλιάδες offshore.

Σ.