Ψηφιακός Βοηθός Ε.Ε.Α.

Τα 100 χρόνια του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων Αθήνας

Μοιράσου το στο

Τα 100 χρόνια του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων Αθήνας

Ένας ιστορικός σύλλογος, ο Σύλλογος Αργυροχρυσοχόων Αθηνών (ΣΑΑ), γιορτάζει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του! Είναι από τους αρχαιότερους επαγγελματικούς συλλόγους της χώρας με έτος ίδρυσης 1917.

 

Με την ευκαιρία της εκατονταετίας το ΔΣ του Συλλόγου πραγματοποίησε πανηγυρική συνεδρίαση με συμμετοχή και παλαίμαχων συνδικαλιστών κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε και η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.

 

Μιλώντας στη συνεδρίαση ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Ντίνος Κουζούπης επεσήμανε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος και το συνδικαλιστικό κίνημα εν μέσω μιας τεράστιας οικονομικής κρίσης και καταιγίδας φορολογικών, ασφαλιστικών και θεσμικών μέτρων που παρεμποδίζουν κάθε προσπάθεια των αργυροχρυσοχόων να αναπτύξουν νέες δραστηριότητες και να αντιμετωπίσουν την κρίση.

 

 

Ακολούθησε ευρεία συζήτηση για τα ειδικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αργυροχρυσοχόοι σήμερα ενώ από πλευράς παλαιμάχων συνδικαλιστών έγινε μια γενική εκτίμηση της πορείας του κλάδου τα τελευταία 40 χρόνια με κατάληξη την συρρίκνωση του λόγω των αντιαναπτυξιακών πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Εκτέθηκε εν συντομία η πείρα από την ιστορία των αγώνων του συλλόγου, πράγμα που από τους νέους συνδικαλιστές εκτιμήθηκε ως συμβολή της πείρας στον δικό τους σημερινό αγωνα για νέους σχεδιασμούς και νέες δράσεις αντιμετώπισης της κρίσης από το συνδικαλιστικό κίνημα.

 

Γενική ήταν η εκτίμηση ότι στην Ελλάδα παρά την υποχώρηση της παραγωγής κοσμημάτων και την κρίση, αναγεννιέται η τέχνη με μικρές αλλά πολλές ατομικές προσπάθειες, με νέα σχέδια, με καινοτομίες στην παραγωγή. Το πρόβλημα είναι πως οι μικρού μεγέθους επιχειρήσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους μεγάλους διεθνείς ανταγωνιστές, ενώ αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα προβλήματα από τις πολιτικές που ασκούν οι κυβερνήσεις. Με μια άλλη, αναπτυξιακή πολιτική το υπάρχον δυναμικό μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του και να δημιουργήσει μια νέα εποχή ανάπτυξης για την ελληνική αργυροχρυσοχοΐα. Άλλωστε τα 6.000 χρόνια αργυροχρυσοχοΐας αποτελούν ανεξάντλητη πηγή ιδεών και τεχνικών εφοδίων.

 

Από την κινητοποίηση του κλάδου κατά του φόρου πολυτελείας και τον υπέρογκο ΦΠΑ – 2 Δεκεμβρίου 1986

 

 

Ιστορία

 

Η ελληνική αργυροχρυσοχοΐα είχε από την αρχαιότητα μια συλλογική οργάνωση που ανταποκρίνονταν στις συνθήκες της κάθε εποχής. Έτσι κατάφερε να εξέλθει νικήτρια από όλες τις κρίσεις και να αναγεννιέται πιο δυνατή με νέες δημιουργίες οι οποίες περιείχαν τόσο την παράδοση όσο και τις σύγχρονες πολιτιστικές και εικαστικές αντιλήψεις για το κόσμημα και τα τεχνουργήματα από πολύτιμα μέταλλα.

 

Η Ελλάδα τόσο από τη γεωγραφική της θέση όσο και από την δράση των Ελλήνων στο εμπόριο, στη ναυτιλία και στις μετοικήσεις, κατάφερε και έγινε το κέντρο συνάντησης, κληρονόμος και συνεχιστής πολλών πολιτισμών της Μεσογείου. Μεσα σε αυτούς περιέχονταν και οι δημιουργίες των λαών και στα τεχνουργήματα από πολύτιμα μέταλλα.

 

Ως προς την επαγγελματική οργάνωση του κλάδου οι Έλληνες αργυροχρυσοχόοι ήταν πρωτοπόροι, αφού συναντούμε το πρώτο επίσημο καταστατικό οργάνωσης συντεχνίας αργυροχρυσοχόων το 1662 στο ΕΛΜΠΑΣΑΝ (βόρεια Πίνδος).

 

Η «συντεχνία» κατάγεται από τη βυζαντινή περίοδο, όπου οι τεχνίτες ήταν οργανωμένοι σε «συλλόγους», «τάξεις», «τάγματα», «συστήματα» και «σωματεία».

 

Αργότερα, συγκροτούνται με μεγαλύτερη ανεξαρτησία, παρά την τουρκική κατοχή, και πετυχαίνουν «φιρμάνι» του Μουσταφά Γ', το 1773, με κατοχύρωση του θεσμού.

 

Το συμβούλιο της συντεχνίας έχει διοικητικά, δικαστικά και αστυνομικά καθήκοντα. Οι σκοποί της ήταν: Φρούρηση κοινών συμφερόντων, απόκρουση των αυθαιρεσιών της διοίκησης, έλεγχος για είσπραξη εισφορών από τα μέλη, προώθηση της διάθεσης των προ 'ιόντων, φροντίδα για τους φτωχούς και ανήμπορους, άσκηση πειθαρχικής εξουσίας με δικαίωμα ποινής αργίας μερικών ημερών, ακόμη και ραβδισμό ή αφορισμό!

 

 

1888 ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

 

Στη νεώτερη Ελλάδα και στον 19ο αιώνα, το πρώτο καταστατικό σωματείου αργυροχρυσοχόων που συναντούμε, είναι το «Σωματείο Αλληλοβοήθειας Εργατών Αργυροχρυσοχόων» με ημερομηνία 2.5.1888.

 

«Ως μέλη του σωματείου είναι δεκτοί οι κατεργαζόμενοι τον χρυσόν και άργυρον εργάται, οι οικείοι καταστηματάρχαι και οι διευθυνταί καταστημάτων… Ουδενός άλλου επαγγέλματος εργάται γίνονται δεκτοί ως μέλη», γράφει στο καταστατικό του. Τα μέλη πρέπει να είναι ενήλικα κατά το νόμο. Το συμβούλιο απαρτίζεται από καταστηματάρχες και από εργάτες εξ ημισείας. Σκοποί του σωματείου, το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, είναι «η συγκρότησις κεφαλαίων προς περίθαλψιν των ασθενούντων και απορούντων μελών αυτού και η υποστήριξις και ανάπτυξις της εγχωρίου βιομηχανίας… Η Διοίκησις φροντίζει δια των προσφοροτέρων μέσων περί αναπτύξεως και υποστηρίξεως της εγχωρίου βιομηχανίας. Εις πρώτην δε Συνέλευσιν υποβάλλει τας σκέψεις της και τα αποτελέσματα των προς τούτο εργασιών αυτής».

 

Αργότερα, μετά το 1914, τα σωματεία χωρίζονται με το νόμο 281/1914 «περί Σωματείων» σε σωματεία επαγγελματιών βιοτεχνών και σε σωματεία εργατών. Ο ΣΑΑ είναι συνέχεια του σωματείου του 1888, με την οργάνωση των επαγγελματιών – βιοτεχνών αργυροχρυσοχόων σε νέο σωματείο το 1917.

 


ΣΒ

Μοιράσου το στο

Αναζήτηση