Τα δικαστήρια αποφασίζουν για τον χαρακτήρα μιας εργασιακής σχέσης

Οι εργοδότες πρέπει να έχουν υπόψη ότι ανεξαρτήτως τι χαρακτηρισμό έχουν δώσει και δηλώσει σε μια εργασιακή σχέση με τους απασχολουμένους τους τη τελική κρίση για το τι είναι πραγματικά αυτή η σχέση και σε ποια νομοθεσία κατατάσσεται την έχουν τα δικαστήρια.

Με την απόφαση 706/2013 του Αρείου Πάγου σε κάθε περίπτωση ο νομικός χαρακτηρισμός μιας σχέσης εργασίας ως σύμβασης έργου, μαθητείας ή εξαρτημένης ή ανεξάρτητης εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου αποτελεί κατ' εξοχήν έργο της δικαιοδοτικής λειτουργίας των δικαστηρίων, τα οποία μετά από εκτίμηση όλων των συγκεκριμένων περιστάσεων κρίνουν με ποιά συγκεκριμένη νομική σχέση συνδέεται ο μισθωτός με τον εργοδότη του. Η κρίση αυτή γίνεται και υπερισχύει ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτήρα που έδωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη στην εργασιακή σχέση.

Στη γνήσια σύμβαση μαθητείας με προέχον στοιχείο την παροχή εκπαίδευσης στον μαθητευόμενο και κατά την οποία ο μαθητευόμενος παρέχει εργασία για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας για τα χρονικά όρια εργασίας, τις νόμιμες αποδοχές, την καταγγελία της σύμβασης εργασίας, την αποζημίωση απολύσεως κ.λπ., οι οποίες προϋποθέτουν παροχή εξαρτημένης εργασίας, που δεν αποτελεί προέχον η ωφέλεια που αντλεί από την εργασία του, καθώς και ότι ο μαθητευόμενος είτε δεν θα λαμβάνει μισθό είτε θα καταβάλλει ορισμένο ποσό στον εργοδότη για την εκπαίδευσή του.

Η απόφαση