Τα εναλλακτικά καύσιμα και οι βενζινοπώλες

Της Μαρίας Ζάγκα,

Προέδρου της Ένωσης Βενζινοπωλών Ν. Αττικής

Είναι εντελώς λογικό ο κόσμος να αναπτύσσεται και οι επιστήμες να προσφέρουν διαρκώς και νέα προϊόντα σε όλους τους κλάδους, μαζί και στην ενέργεια και στα καύσιμα.

Ωστόσο, η ανθρωπότητα έχει αργήσει απελπιστικά στην κατανάλωση μη ρυπαντικών καυσίμων, στις παραγωγικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να ρυπανθεί ο πλανήτης και να βλέπουμε τα τραγικά αποτελέσματα με την κλιματική αλλαγή.

Αν συνεχίσουμε έτσι θα περάσουμε σε μη αντιστρέψιμα αποτελέσματα. Σε καταστροφή! Μια καταστροφή που δεν έχουμε δικαίωμα να παραδώσουμε στις επερχόμενες γενιές.

Δυστυχώς, βλέπουμε τις μεγάλες χώρες να παίζουν το περιβάλλον σαν ανταγωνιστικό χαρτί μεταξύ τους και η ρύπανση να συνεχίζεται!

Οι βενζινοπώλες και κάθε λογικός άνθρωπος, όποιο επάγγελμα και αν ασκεί, είναι υπέρ των νέων τεχνολογιών, των νέων προϊόντων αλλά και της σωτηρίας του πλανήτη και σε αυτό το πλαίσιο είναι υπέρ τη εισόδου στην αγορά καυσίμων που δεν ρυπαίνουν.

Ήδη η ΕΕ και τα κράτη, όπως και η Ελλάδα έχουν θεσπίσει στόχους μεγάλης μείωσης των ρύπων από τα καύσιμα με σειρά εναλλακτικών καυσίμων και πηγών ενέργειας μέχρι το 2030.

Το θέμα για εμάς είναι με ποιόν τρόπο θα γίνει αυτή η εισαγωγή και πως θα εξελιχθεί το επάγγελμα. Δεν είμαστε κατά της προόδου, δεν θέλουμε να μείνουμε σε αυτή την κατάσταση καταστροφής. Όταν όμως ασκείς ένα επάγγελμα και το κράτος νομοθετεί θα πρέπει και να προβλέπει την μετάβαση. Είναι αδιανόητο η εισαγωγή νέων σύγχρονων πόρων ενέργειας κίνησης να στηρίζεται στην οικονομική καταστροφή των ανθρώπων που τις υπηρετούσαν μέχρι τώρα. Γιατί η εξέλιξη και η ανάπτυξη πρέπει να είναι υπέρ των ανθρώπων και των επαγγελματιών και όχι η καταστροφή τους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες κι εμείς πρέπει να εκσυγχρονιστούμε και να προσαρμοζόμαστε. Πως όμως; Ένα σαφές σχέδιο μετάβασης σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας κίνησης πρέπει να δίνει και τα ανάλογα κίνητρα στους επαγγελματίες. Πόσα θα κερδίσει η ελληνική κοινωνία αν κάποιες πολυεθνικές εγκαταστήσουν μονοπωλιακά σημεία εναλλακτικών καυσίμων καταστρέφοντας τα ελληνικά δίκτυα;

Αυτά είναι προβλήματα που οφείλει να αντιμετωπίσει μια σύγχρονη κοινωνία που θέλει να λέει ότι είναι υπέρ της ανάπτυξης και των νέων τεχνολογιών.  Ανάπτυξη σε βάρος των ανθρώπων δεν υπάρχει.

Πρέπει να πούμε ότι η επιστήμη έχει κάνει πολλά βήματα σε νέες πηγές ενέργειας και κίνησης. Ωστόσο μέχρι στιγμής είναι ακριβότερες από τα συμβατικά καύσιμα υγρά και αέρια. Δυστυχώς καλούμαστε να επιδοτούμε τέτοιες πηγές. Το αντίθετο έπρεπε να γίνεται. Οι νέες τεχνολογίες θα έπρεπε να παράγουν φθηνότερη και καθαρότερη ενέργεια, όχι ακριβότερη. Δεν γίνεται ανάπτυξη με νομοθετικές διαταγές σε βάρος της κοινωνίας.

Έχουμε και οξύμωρα σχήματα. Πηγαίνουμε σε ηλεκτροκίνηση και χαιρόμαστε πως δεν ρυπαίνουμε την πόλη αλλά κάνουμε πως δεν ξέρουμε ότι το ρεύμα παράγεται σε περιοχές που έχει τον υψηλότερο δείκτη θανάτων από καρκίνο! Τι είδους εναλλακτική ενέργεια είναι αυτή;

Εμείς όλοι πρέπει να ξέρουμε την εξής αλήθεια. Ότι το πρόβλημα των πηγών ενέργειας για κάθε χρήση, θα μπορέσει να λυθεί οριστικά μόνο με την πυρηνική σύντηξη ή τη σύντηξη του υδρογόνου. Είναι η λειτουργία της ύπαρξης των ήλιων αυτή! Μόνο με αυτή θα απαλλαγούμε από αυταπάτες ότι με αναλογικές και μηχανικές παραγωγές θα λύσουμε το πρόβλημα της ενέργειας και της ρύπανσης.

Όταν οι χώρες έθεσαν την επίλυση του προβλήματος της πυρηνικής σύντηξης, περί το 2030 ως 2050, είχαν πει ότι με ένα ποτήρι (θαλασσινό) νερό θα μπορεί να ηλεκτροδοτείται για ένα χρόνο το Παρίσι!  Νομίζω και η Ελλάδα, επίσης.

Γίνονται βήματα προς τη σύντηξη αλλά πολύ αργά και με λίγες επενδύσεις. Ποιοι άραγε ανά τον κόσμο φρενάρουν αυτή την λύση; Πάντως όχι οι βενζινοπώλες.

Για εμάς το θέμα είναι να περάσουμε σταδιακά στην παροχή κάθε είδους ενέργειας κίνησης προς τους καταναλωτές και αυτό πρέπει να γίνει με σχέδιο. Η έλλειψη σχεδίου σε τέτοιες μεταβάσεις αποδείχτηκε καταστροφική για την Ελλάδα. Με την απελευθέρωση των αγορών χάσαμε πρωτοπόρους κλάδους όπως του υποδήματος, του ενδύματος, της κλωστοϋφαντουργίας, της Χρυσοχοΐας κ.α. Δεν θέλουμε να επαναληφθεί και σε εμάς.

Εμείς θα βρούμε λύση να εξελιχθούμε σε υπηρεσίες προς το αυτοκίνητο. Πωλήσεις καυσίμου κάθε  τύπου και υπηρεσίες κάθε τύπου. Θα αλλάξουμε, θα προσαρμοζόμαστε.

Το θέμα είναι, όπως το κράτος δίνει κίνητρα για τις εναλλακτικές μορφές καυσίμων και οχημάτων, να δώσει αντίστοιχα και για την ανάπτυξη υπηρεσιών νέας τεχνολογίας και νέων καυσίμων από τα πρατήρια. Όχι να μας φορτώνει ατελείωτη γραφειοκρατία και ατελείωτα βάρη. Να μη περιμένουμε πρώτα να έρθει το πρόβλημα και μετά να μπαλώνουμε και όποιον πάρει το ποτάμι…

Δεν μπορώ να περιγράψω το πρατήριο του μέλλοντος με τις νέες τεχνολογίες. Αυτό είναι δουλειά των νέων που εισέρχονται στο επάγγελμα.

Μείναμε από 8.000 σχεδόν 5.000 πρατήρια. Δεν είναι λόγω εκσυγχρονισμού αλλά λόγω κρίσης και τεράστιας φορολογίας. Δεν θέλουμε τέτοιου είδους συμπεριφορά από το κράτος. Ο τομέας των υπηρεσιών στο αυτοκίνητο υπάρχει πάντα και μπορεί να διευρυνθεί. Πώς όμως; Το θέμα είναι να ισορροπήσει η οικονομία, να έχουμε ανάπτυξη, να αυξηθούν τα εισοδήματα του κόσμου για να μπορούμε κι εμείς να αναπτύξουμε τις νέες υπηρεσίες μας.

Όλα είναι ένας κύκλος που στηρίζονται στην οικονομική ανάπτυξη και στη δίκαιη κατανομή του εισοδήματος.

Σήμερα η κατάσταση στα πρατήρια είναι μάλλον τραγική. Όχι μόνο έχουμε μείωση πωλήσεων αλλά και μεγάλη έξαρση της παραβατικότητας. Πριν λίγες μέρες αποκαλύφθηκε ένα κύκλωμα νοθείας με τις λεγόμενες «φθηνές τιμές»! Το λέμε τ δεκαετίες αυτό. Καταγγείλουμε τιμές ακόμη και κάτω του διυλιστηρίου!

Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουμε έτσι. Όταν μας καλεί το κράτος να συμμετέχουμε στην ανάπτυξη πρώτα πρέπει να καθαρίσει την αυλή της επιχειρηματικότητας από τους παραβάτες. Ανάπτυξη με μαφίες στα επαγγέλματα δεν γίνεται.

Οι στόχοι Ευρωπαϊκής Επιτροπής

30% μείωση των ρύπων από αυτοκίνητα ως το 2030

Ο ευρωπαϊκός στόχος στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), σε μέσο όρο τιμών CO2 για τα νέα Ι.Χ. και ημιφορτηγά είναι: 2007 – 159 γρ./χλμ., 2012 – 132 γρ./χλμ., 2015 – 130 γρ./χλμ., 2017 – 118,5 γρ./χλμ. και 2021 – 95 γρ./χλμ. Το 2025 ο στόχος είναι να μειωθούν κατά 15% και το 2030 κατά 30%.

Εναλλακτικά καύσιμα

Πως θα γίνει η ηλεκτροκίνηση σε μεγάλο μέρος των οχημάτων μέχρι το 2030;

Θα υπάρχει εγγυημένη και ασφαλής παροχή; Θα γίνεται με αλλαγή συσσωρευτών; Ποιος θα την κάνει; Να κάποια προβλήματα που σκεπάζονται από τον ενθουσιασμό ότι θα έχουμε «τζάμπα καύσιμο κίνησης». Τζάμπα ή το κόστος το πληρώνουν οι καταναλωτές στην αγορά ή οι φορολογημένοι όταν τους παρέχονται απαλλαγές – κίνητρα; Εδώ το θέμα είναι ότι μεταφέρεται η ρύπανση στην πηγή παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Πόσο κερδίζουμε;

Από τις 103.341 ΙΧ που πουλήθηκαν στην Ελλάδα το 2018, μόλις 315 ήταν αμιγώς ηλεκτρικά ή και plug-in υβριδικά που φορτίζονται από πρίζα, ενώ φέτος, το 2019, σε 86.873 πωλήσεις ΙΧ μέχρι και τον Αύγουστο, οι πωλήσεις ηλεκτρικών και plug-in είναι μόλις 289. Είναι φανερό ότι δεν μπορούν ακόμη να αντικαταστήσουν τα ορυκτά καύσιμα.

Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπάρχει πρόβλεψη για πωλήσεις 3.500 ηλεκτρικών οχημάτων το 2020, 8.000 το 2025 και 15.000 το 2030. Στην ίδια πρόβλεψη αναφέρεται ότι το 2020 θα έχουμε 2.000 σταθμούς φόρτισης, το 2025 περίπου 12.000 και το 2030 θα έχουμε 25.000!

Τα βιολογικά καύσιμα, όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν μπορεί να είναι το μέλλον της κίνησης για πολλούς λόγους. Διασώζονται μόνο επειδή αναμειγνύονται με ορυκτά καύσιμα.

Το αέριο έχει καλές προοπτικές, έχει εισαχθεί σε μεγάλο αριθμό αυτοκινήτων αλλά κι εδώ οι παραβάτες κάνουν θραύση!

Καλές είναι και η πρόοδος των αυτοκινητοβιομηχανιών που μειώνουν την κατανάλωση ανά χλμ και τους ρύπους, αλλά δυστυχώς όπως είδαμε κι εδώ βιομηχανίες, με παγκόσμια φήμη και παραγωγή, παραβίαζαν ασύστολα τα στάνταρ των ρύπων με αποτέλεσμα να πληρώνει ο πλανήτης με τη ζωή του για τα κέρδη τους.

Από ποιούς να φυλαχθούμε κι εμείς και ο πλανήτης;

 Η κατανάλωση καυσίμων 2010-2018

(στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ 2018)

Παραμένει ως σημαντικό πρόβλημα, οι πολύ μεγάλοι φόροι στα καύσιμα. Δεν είμαστε Γερμανία ή Ολλανδία για να έχουμε ίδια ποσά φόρων ανά λίτρο! Έτσι όμως έχουμε και την πτώση της κατανάλωσης

Είμαστε ακόμη κάτω από τις καταναλώσεις του 2010 κατά 25,32%!

Από 9.395.572 μετρικούς τόνους στα 7.016.759.

Κατανάλωση πετρελαιοειδών κατά κατηγορία, 2010-2018 (σε μετρικούς τόνους)

Ποσοστιαία κατανάλωση πετρελαιοειδών κατά κατηγορία 2010-2018

Β