«Όταν ο κλάδος της οικοδομής που επί δεκαετίες αποτελούσε βασικό πυλώνα ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας τελεί υπό κατάρρευση, η κυβέρνηση δε μπορεί να μιλά για προοπτικές ανάπτυξης», επισημαίνει ο Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. Σταύρος Καλαφάτης, επικαλούμενος στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής (ΕΛΙΕ), που δείχνουν επιδείνωση όλων των δεικτών στην οικοδομική δραστηριότητα και στην αγορά ακινήτων
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας η μείωση τόσο της συνολικής όσο και της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας που καταγράφεται το έτος 2016 σε σύγκριση με το έτος 2015 σηματοδοτεί τη διαρκή και ολοένα επιδεινούμενη καθοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Το μέγεθος της συνολικής οικοδομικής δραστηριότητας(ιδιωτικής και δημόσιας) για το 2016, μετρούμενο με βάση τις εκδοθείσες οικοδομικές άδειες, ανήλθε σε 12.526 οικοδομικές άδειες, που αντιστοιχούν σε 2.416,6 χιλιάδες m2 επιφάνειας και 10.567,6 χιλιάδες m3 όγκου. Σε σχέση με το 2015 παρατηρήθηκε μείωση κατά 5,5% στον αριθμό των οικοδομικών αδειών, κατά 12,8 % στην επιφάνεια και κατά 28,9% στον όγκο.
Μεμονωμένα η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα, καταγράφει επίσης μείωση κατά 5,6% στον αριθμό των οικοδομικών αδειών, κατά 5,2% στην επιφάνεια και κατά 6,9% στον όγκο.
Εξάλλου, σταθερά αρνητική παραμένει η κατάσταση στην αγορά ακινήτων και για το 2016, εφόσον συνεχίζεται η ελεύθερη πτώση των τιμών σε όλες τις κατηγορίες ακινήτων, σύμφωνα με τα ανησυχητικά συμπεράσματα του συνεδρίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής(ΕΛΙΕ).
Ο κλάδος της οικοδομής και των κατασκευών υπέχει θέση ατμομηχανής για την αναγκαία ανάπτυξη και την επιβεβλημένη οικονομική μεγέθυνση της χώρας.
Η υπερφορολόγηση και η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, η αστάθεια του φορολογικού συστήματος, η αύξηση του ΦΠΑ, η γραφειοκρατία, αποσάρθρωση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, η απουσία ολοκληρωμένου χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, τα ρυθμιστικά κενά στον ακριβή προσδιορισμό των χρήσεων γης, πλήττουν βαρύτατα το πεδίο των οικοδομικών και κατασκευαστικών δραστηριοτήτων.
Αν προσθέσουμε στις προαναφερθείσες κυβερνητικές αδυναμίες τις θλιβερές της επιδόσεις στην αποσταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας λόγω μη ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του 3ου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής και την ιδεοληπτική της εμμονή να απωθεί επενδύσεις – οξυγόνο για την ανάκαμψη της οικοδομικής δραστηριότητας, κατανοούμε πως το μεγαλύτερο βαρίδιο που τραβά στον πάτο την οικοδομή και τις κατασκευές είναι η ίδια η κυβέρνηση των Σύριζα-Αν.Ελ.