Συναντήσεις κατ` ιδίαν … με τον Γιώργο Παϊκόπουλο

Γιώργος Παϊκόπουλος,

Μέλος Δ.Σ. του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών

Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Συντονιστών Ασφαλιστικών Πρακτόρων του ΕΕΑ
«Το  Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών  θα έπρεπε να λέγεται Επιμελητήριο… Ελλάδος»

Σε μια χρονιά–ορόσημο για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, που συμπλήρωσε έναν αιώνα δράσης, ο Γιώργος Παϊκόπουλος —μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Συντονιστών Ασφαλιστικών Πρακτόρων του ΕΕΑ και ένας από τους πλέον έμπειρους γνώστες της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης— μιλάει στη στήλη «Συναντήσεις κατ’ ιδίαν» του δημοσιογράφου Λάμπρου Ρόδη με ειλικρίνεια για τις προκλήσεις και τις αλήθειες του κλάδου. Αναγνωρίζει την καθοριστική συμβολή του προέδρου Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, επισημαίνει τις διαρθρωτικές αδυναμίες της αγοράς, αναφέρεται και στα προβλήματα των ιδιωτικών νοσοκομείων με τις αυξήσεις που δημιουργούν εις βάρος των ασφαλιστικών εταιριών. Ο λόγος είναι η έλλειψη ελέγχου τιμών. Τονίζει δε με έμφαση, ότι οι  συντονιστές είναι η ψυχή της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης». Μια συνέντευξη που φωτίζει με σαφήνεια το παρόν και το μέλλον του επαγγέλματος.

Κύριε Παϊκόπουλε, το 2025 ήταν μια εμβληματική χρονιά, καθώς το Ε.Ε.Α. συμπλήρωσε 100 χρόνια. Πώς την αξιολογείτε συνολικά; 

Ήταν πραγματικά μια εμβληματική χρονιά. Το Επιμελητήριο διαθέτει μια πολύ άξια και εργατική διοικητική ομάδα, που με την καθοδήγηση του προέδρου Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, έχουμε φτάσει στο επίπεδο που βρισκόμαστε σήμερα. Το Ε.Ε.Α. προχωράει ικανοποιητικά, ειδικά στον δικό μας κλάδο της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Τα 100 χρόνια απέδειξαν ξανά ότι το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών είναι σύμβουλος της Πολιτείας και σύμμαχος της μικρομεσαίας τάξης. Δεν είναι απλώς το πιο σύγχρονο της Ελλάδας — είναι το καλύτερο και θα έπρεπε να λέγεται Επιμελητήριο… Ελλάδος. 

Ποια θεωρείτε τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ασφαλιστική διαμεσολάβηση;

Τα προβλήματα είναι χρόνια. Έχουμε σοβαρά ζητήματα με τις αυξήσεις συμβολαίων, οι οποίες οφείλονται στις υπερβολικές χρεώσεις των νοσηλειών και την έλλειψη πολιτικής βούλησης να στηριχτεί ο κλάδος.

Διεκδικώ να αποφορολογηθούν όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια όλων των κλάδων στο 100%. Δεν σας παραξενεύει ότι βρισκόμαστε επί σειρά ετών στο 2-2,5% επί του ΑΕΠ;

Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει, εάν συνεχίσουμε τη ίδια πορεία. Επίσης, πρέπει άμεσα να αλλάξει ο τρόπος αδειοδότησης ιδιωτικών νοσοκομείων. Δεν δικαιολογείται να καθυστερεί μία άδεια έως και 10 έτη.

Αν δεν επιτραπεί σε περισσότερους παρόχους να λειτουργήσουν γρήγορα, δεν θα ανοίξει η αγορά και δεν θα υπάρξει ανταγωνισμός.  

Σε ποιους άξονες πρέπει να δώσει προτεραιότητα η Επιτροπή Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης του Ε.Ε.Α.;

Πρέπει να δώσουμε έμφαση σε τρία πράγματα:

• Στη βελτίωση της εφαρμογής της IDD.
• Στα προβλήματα που υπάρχουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία.
• Στο θέμα της στρατολόγησης και της εκπαίδευσης νέων ανθρώπων που θέλουν να μπουν στον χώρο.

 Πώς κρίνετε τα πρόσφατα φορολογικά κίνητρα, όπως αυτά που συνδέονται με τον ΕΝΦΙΑ; 

Αυτές οι παρεμβάσεις είναι θετικές. Δεν αρκούν.  Θα έπρεπε να υπάρξει πλήρης αποφορολόγηση όλων των ασφαλίστρων, όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Αυτό είναι πραγματικό κίνητρο. Αυτή η κίνηση ενδυναμώνει την ασφαλιστική συνείδηση η οποία δεν υπάρχει. 

Πόσο δύσκολη είναι η είσοδος νέων ανθρώπων στην ασφαλιστική αγορά; 

Υπάρχει τεράστια δυσκολία να έρθουν νέοι άνθρωποι στο επάγγελμά μας. Η σημερινή στρατολόγηση είναι φτωχή. Είναι δύσκολο να πείσουμε πλέον τα νέα παιδιά να γίνουν ασφαλιστικοί πράκτορες.

Πολλές παράμετροι γι’ αυτό. Πολύ γρήγορα ένας νεοεισερχόμενος ασφαλιστικός πράκτορας πρέπει να εκπαιδευτεί, να μάθει την ύλη των εξετάσεων, τα προϊόντα, την εταιρική κουλτούρα.

Και όλα αυτά, για να βγάλει άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος. Στο χρονικό διάστημα αυτό, πρέπει να πληρώνει από την πρώτη στιγμή εισόδου, ΕΦΚΑ, μετακινήσεις, προσωπικά έξοδα και

με τον φόβο του συντονιστή – εκπαιδευτή, μήπως γίνει έφοδος για την ανασφάλιστη εργασία με πρόστιμο 10.000€. Εδώ απαιτείται κάτι που διεκδικούμε, τον ‘δόκιμο ασφαλιστικό πράκτορα’ για 6 μήνες τουλάχιστον.

Όλες οι εταιρίες προσφέρουν μόρφωση, εταιρική κουλτούρα και διάφορες άλλες παροχές. Πιστεύω ότι το ΕΕΑ, μπορεί να ενισχύσει την ασφαλιστική συνείδηση μέσα από τα πολλαπλά Webinar, σεμινάρια κλπ.  

Ποια είναι η πραγματική εικόνα για τους συντονιστές και ποια τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν; 

Ο συντονιστής είναι ο άνθρωπος – εργαλείο – για κάθε ασφαλιστική επιχείρηση. Είναι ο ενδιάμεσος μεταξύ εταιρείας και ασφαλιστικών συμβούλων είναι αυτός που περάνει την εμπορική πολιτική κάθε Εταιρείας,

είναι αυτός που μεταφέρει τα μηνύματα της αγοράς μέσω των ασφαλιστικών συμβούλων είναι ο συντονιστής. Για μένα λέξη μαγική η οποία χρήζει σεβασμού για το πολλαπλό έργο που επιτελεί. Σε καθημερινό επίπεδο αγωνιά να βρει καινούργιους ασφαλιστικούς συμβούλους. Πληρώνει αγγελίες, διαφημίζει τον θεσμό, δημιουργεί σεμινάρια, βλέπει πολύ κόσμο σε καθημερινή βάση για να έρθει το απόσταγμα της στρατολόγησης. Και όταν έρθει ο υποψήφιος ασφαλιστής μετά από τόσο κόπο αρχίζει η περιπέτεια της μάθησης, της επιβίωσης, την παρακίνηση να μάθει να «πετάει» για να έχει όνειρα και ελπίδα για μέλλον καλύτερο. Στο διάστημα όμως αυτό τρέμει η ψυχή μας μην τυχόν έρθει η Επιθεώρηση Εργασίας με τα υπέρογκα πρόστιμα. Συνήθως οι υποψήφιοι δεν έχουν δώσει εξετάσεις. Εδώ απαιτείται η δική σας βοήθεια να πείσετε την Τράπεζα Ελλάδος ή οποιοδήποτε άλλο θεσμό για εξάμηνο δόκιμο ασφαλιστικό σύμβουλο. Πιστέψτε με είναι η λύση όχι μόνο για τα πρόστιμα αλλά για την ήρεμη προσαρμογή των υποψηφίων στο χώρο μας και βέβαια σ’ αυτό το διάστημα ο ασφαλιστής δεν ανήκει πουθενά. Η κάθε εταιρεία δεν τον γνωρίζει. Μετά την άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος γίνεται ασφαλιστικός σύμβουλος της Εταιρείας. Γιατί να μην υπογράφει σύμβαση και με τους συντονιστές; Γιατί δεν γίνονται διπλές συμβάσεις ούτως ώστε να είναι κατοχυρωμένος και ο συντονιστής; Επίσης, ζητάμε βελτίωση του νόμου 4583/2018.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο agency και στο πρακτορειακό δίκτυο; 

Υπάρχει διαφορά και υπάρχουν σημαντικά “συν” και “πλην” και στα δύο μοντέλα. Είναι θέμα στρατηγικής. Πρέπει οι ηγεσίες να το δουν σοβαρά και να προσαρμόσουν τις πολιτικές τους ανάλογα με το είδος του δικτύου που θέλουν να αναπτύξουν.

Κλείνοντας, ποιες είναι οι ευχές σας για το 2026;

 Πρώτα απ’ όλα, να έχουμε υγεία — είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Και εύχομαι να υπάρξουν πραγματικά κίνητρα για την ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς. Όταν ανεβαίνει ο κλάδος, ανεβαίνουν το κράτος, οι εταιρείες και οι διαμεσολαβητές. Χρειάζεται συνεργασία ανάμεσα στην πολιτεία, τις εταιρείες και την ασφαλιστική διαμεσολάβηση. Σε προσωπικό επίπεδο, δοξάζω τον Θεό: πήγα καλά στη δουλειά μου. Πλούσιος έγινα — όχι σε χρήματα — αλλά σε ανθρώπους, φίλους, εμπειρίες. Δικαιώθηκα που έγινα συντονιστής. Και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για τον κλάδο.