ΜΕ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ REAL NEWS, O ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Πρόεδρος ΕΕΑ στη Real News: Αν δεν τονωθεί η πραγματική οικονομία, δεν έρχεται η ανάπτυξη

Από την ώρα που ως χώρα τυπικά φύγαμε από τον στενό μνημονιακό κλοιό, όλοι συζητάμε για την «επόμενη μέρα». Δυστυχώς όμως, για την ώρα αυτή η συζήτηση μένει περισσότερο στο επίπεδο των ευχολογίων, καθώς δεν είναι ακόμα ορατές οι αναπτυξιακές πολιτικές που έχει ανάγκη η οικονομία μας για να αφήσουμε πίσω μας την κρίση και την ύφεση.

Είναι γεγονός ότι η χρονιά φεύγει με δύο καλά νέα. Την αποφυγή μείωσης των συντάξεων και την αναγκαία παράταση του Εξωδικαστικού Μηχανισμού. Οι εξελίξεις αυτές είναι προς την σωστή κατεύθυνση, ειδικά αν δούμε πως είναι διαμορφωμένη η κατάσταση στην αγορά. Μελετώντας τα στοιχεία της Eurostat στο θέμα της καταναλωτικής δυνατότητας, φαίνεται ξεκάθαρα ότι μας έχουν ξεπεράσει χώρες όπως για παράδειγμα η Λιθουανία. Καταγράφεται δηλαδή και επισήμως αυτό που οι άνθρωποι της αγοράς βλέπουμε κάθε μέρα, δηλαδή την αδυναμία των πολιτών να προχωρήσουν σε κάποιες αγορές. Και αυτό, όπως είναι φυσικό, έχει άμεσες επιπτώσεις στην προσπάθεια επιβίωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Κανείς δεν έχει από πίσω του μία τράπεζα να «κόβει» χρήμα. Όλοι περιμένουν την στήριξη από την αύξηση των τζίρων τους. Και όσο αυτή δεν έρχεται, τόσο διογκώνεται το πρόβλημα.

Άρα η πολιτική που πρέπει να χαραχθεί και να εφαρμοστεί εδώ και τώρα, πρέπει να εστιάζει στην ανάκαμψη της αγοράς. Η μη περικοπή των συντάξεων περιμένουμε να δώσει μία μικρή «ανάσα». Σημαντικότερη όμως θα δώσει η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, με την ταυτόχρονη μείωση του μη μισθολογικού κόστους. Πρόκειται για πρόταση που το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών έχει καταθέσει εδώ και μήνες, η Κυβέρνηση έχει ανακοινώσει την πρόθεση της να την εφαρμόσει, όμως ακόμα δεν έχουμε δει κάποια σοβαρή εξέλιξη. Και περνάμε στο καυτό θέμα των φορολογικών και ασφαλιστικών επιβαρύνσεων και της ανάγκης για άμεση μείωση τους. Υποτίθεται ότι θα υπάρξει κάποια ελάφρυνση, όμως ακόμα βλέπουμε κάποια παράδοξα, όπως τη διατήρηση του Τέλους Επιτηδεύματος, μία θα έλεγα «αλχημεία» που προκάλεσε όμως συνθήκες στρέβλωσης της αγοράς και αθέμιτου ανταγωνισμού. Ποια λογική έχει άραγε να επιβαρύνεται με 650 ευρώ, ένας επαγγελματίας με φορολογητέο εισόδημα 10.000 ευρώ και με το ίδιο ακριβώς ποσό ένας συνάδελφος του με διπλάσιο ή τριπλάσιο εισόδημα;

Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών θα πρέπει να επεκταθεί, επίσης, στις επιχειρήσεις, αν επιθυμούμε να μπουν «οπλισμένες» στο πεδίο του αδυσώπητου οικονομικού ανταγωνισμού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το βάρος από φόρους και εισφορές στην Ελλάδα ανέρχεται στο 41,8% του ΑΕΠ, δηλαδή πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης (41,4%), πάνω από τη γειτονική και ανταγωνίστρια Βουλγαρία (29,5%), αλλά και πάνω από την Πορτογαλία (36,9%) με την οικονομία της οποίας υπάρχουν όμοια χαρακτηριστικά.

Με την προσμονή και την ελπίδα ότι το 2019 μπορεί να είναι η χρονιά της μεγάλης στροφής προς την ανάπτυξη, είναι επιβεβλημένο να δούμε περισσότερα αποτελέσματα και στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων. Καμία οικονομία του κόσμου δεν μπορεί να έχει ανοδική πορεία χωρίς σοβαρές επενδύσεις κεφαλαίων. Πιστεύει κανείς σήμερα ότι το οικονομικό περιβάλλον είναι τέτοιο που μπορεί να προσελκύσει κάποιον σοβαρό επενδυτή; Χωρίς σταθερό φορολογικό σύστημα, χωρίς κίνητρα για τους υποψήφιους επενδυτές και με μία γραφειοκρατία που ακόμα λειτουργεί ως ανάχωμα στην επιχειρηματικότητα , θεωρώ ότι απλώς κάνουμε όνειρα. Άρα συνολικά η χώρα πρέπει να αλλάξει κουλτούρα και να δοθεί η απαιτούμενη ώθηση σε φιλοεπενδυτικά σχέδια με ταυτόχρονη έμφαση στην εξωστρέφεια. Και κυρίως στην προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όταν αυτές αποτελούν το 99% του συνόλου των επιχειρήσεων της χώρας, μόνον ένας αδαής ή ιδεοληπτικός θα τις αγνοούσε. Δεν υπάρχουν «μαγικές συνταγές», ούτε και Μεσσίες. Οργάνωση χρειάζεται, σχέδιο που να στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα, συνεργασία της Πολιτείας με τους ανθρώπους της αγοράς και στήριξη των επιχειρήσεων μας. Εφόσον αυτά εφαρμοστούν, τότε πραγματικά είμαι αισιόδοξος για το μέλλον της οικονομίας και της χώρας. Αν όμως μείνουμε μόνο στα σχέδια επί χάρτου και σε μία εκτεταμένη παροχολογία και υποσχέσεις από όλους εξαιτίας των προσεχών εκλογών, τότε χάνουμε οριστικά και αμετάκλητα το τραίνο της ανάπτυξης και η χώρα θα παραμείνει καθηλωμένη στην κρίση και την εσωστρέφεια. Και το αποτέλεσμα για όλους μας μπορείτε να το φανταστείτε…