Θέλει αρετή και τόλμη η φορολογία

Θέλει αρετή και τόλμη η φορολογία, όπως και η ελευθερία. Αν δεν τα έχεις δεν ζεις. Απλώς διαχειρίζεσαι τη σκλαβιά σου, σε δανειστές, «ληστές» και «λίστες»


Άρθρο του ΓΓ του ΕΕΑ
Γιάννη Χατζηθεοδοσίου

Στα 582 εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται τα πρόσθετα έσοδα του κράτους από την αύξηση του συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων και στα 199 από την αύξηση του τέλους επιτηδεύματος, με βάση την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου για τις «επιδόσεις» που θα έχει η πολυδιαφημιζόμενη φορολογική μεταρρύθμιση.

Τόση φασαρία για το τίποτα θα έλεγε κανείς. Για τόσο «επαγγελματικά» ενορχηστρωμένη δημόσια διαπόμπευση των ελεύθερων επαγγελματιών ως «κατ’ επάγγελμα» φοροφυγάδες , για τέτοια φορο-χημειοθεραπεία στους μικρομεσαίους λες και πρόκειται για το καρκίνωμα στο σώμα της ελληνικής οικονομίας, αυτά τα επιπλέον έσοδα είναι σταγόνα στον ωκεανό της χολής που έχυσαν εναντίον τους οι έλληνες και ξένοι «ειδήμονες» περί της φοροδιαφυγής. Και δυστυχώς για όλους μας, εδώ θα είμαστε ένα χρόνο μετά για να συζητάμε πάλι πως θα τιμωρήσει το δημόσιο το μικρομεσαίο φοροφυγά για να κλείσει τις τρύπες που ανοίγουν τα μεγάλα και άπιαστα «ψάρια».

Είναι μελαγχολικές οι σκέψεις αυτές στην αυγή του νέου χρόνου; Μάλλον ρεαλιστικές θα έλεγα. Αφού τελειώσει το “show” με τις λίγες θεαματικές συλλήψεις γνωστών προσώπων της showbiz και της πολιτικήςκαι μερικών επιχειρηματιών που έπαψαν να είναι χρήσιμοι και αρεστοί, και αφού η δικαστική αναζήτηση των ληστών του κράτους θα εκφυλιστεί σε κυνήγι των λιστών κάπου ανάμεσα στο Λιχτενστάιν και την Ελβετία, στο τέλοςθα θυμηθούν όλοι ξανά τον «διαβολικό» έμπορο που δεν κόβει απόδειξη, τον «απατεώνα» ηλεκτρολόγο που δουλεύει «μαύρα» και ούτω καθεξής.

Ο κυριότερος λόγος όμως που θα επιστρέψουν στα εύκολα θύματα είναι γιατί θα πέσουν έξω οι τωρινές εκτιμήσεις για τα έσοδα της φορολογίας που εθελοτυφλούν μπροστά στο προφανές:επιχειρήσεις και επαγγελματίες χωρίς τζίρο σημαίνουν κράτος χωρίς εισπράξεις από φόρους.

Κι έτσι, με αυτή την τόσο «φασαριόζικη», αλλά στο τέλος – τέλος προβλέψιμη φορολογική «μεταρρύθμιση», κανείς δεν μιλάει, ούτε γράφει –γιατί άραγε- για τις διαρροές του καλοκαιριού που έντεχνα άφηναν τα στελέχη του Υπουργείου Οικονομικών. Ότι, τάχα, πήραν τη ρηξικέλευθη απόφαση να φέρουν στην Ελλάδα το αμερικανικό σύστημα φορολόγησης που λέει: έσοδα μείον έξοδα και αυξημένοι φορολογικοί συντελεστές στο «καθαρό» ποσό που απομένει.

 Πολύ καλό για να είναι αληθινό. Θα οδηγούσε τους καταναλωτές να ζητούν αποδείξεις για να «γλιτώνουν» φόρους. Θα συνοδευόταν από ηλεκτρονική διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Θα έδινε κίνητρα για τη χρήση πιστωτικών και χρεωστικών χαρτών. Θα ήταν ένα δίκαιο σύστημα που προϋπέθετε όμως ολοκληρωτικούς και συνεχείς ελέγχους στην αγορά από έναν «ενάρετο» και τολμηρό ελεγκτικό μηχανισμό.

Τον οποίο δυστυχώς η Ελλάδα δεν θέλησε ποτέ να αποκτήσει.

Θέλει αρετή και τόλμη η φορολογία, όπως και η ελευθερία. Αν δεν τα  έχεις δεν ζεις. Απλώς διαχειρίζεσαι τη σκλαβιά σου, σε δανειστές, «ληστές» και «λίστες».